Szczególną uwagę poświęcono postaci Rozalii, która mimo własnych trudności wykazuje ogromną troskę o Zuzannę i jej córkę – wspiera je w codziennych problemach, pomaga przetrwać trudne chwile i zapewnia im poczucie bezpieczeństwa. Jej postawa pokazuje, że siła może przejawiać się w opiece nad innymi i gotowości do poświęceń.
Dyskusja dotyczyła również poszukiwania własnej tożsamości oraz drogi do samorealizacji, które każda z bohaterek przechodzi na swój sposób. Zauważono, że istotną rolę odgrywa także siła tkwiąca we wrażliwości – emocje i przeżycia nie są oznaką słabości, lecz źródłem wewnętrznej mocy.
Autorka powieści porusza problem relacji między kobietą a oczekiwaniami społecznymi, które często ograniczają ich wybory i narzucają określone role. Rozalia miała być przykładną żoną, doskonałą panią domu i koniecznie jej zadaniem było urodzenie syna. Z kolei Zuzanna zmagała się z presją społeczną dotyczącą jej wyborów życiowych i relacji (miłość do żonatego mężczyzny i samotne wychowywanie dziecka). Miało to wpływ na poczucie jej własnej wartości. Ada jako kobieta otrzymała zakaz studiowana, a to było jej wielkim marzeniem. Każda z nich odnajduje w sobie pewne pokłady odwagi bycia sobą. Ta odwaga pozwala bohaterkom przeciwstawiać się schematom i odnaleźć własną drogę w życiu.
W dzisiejszych czasach podejmowanie decyzji nie jest już tak utrudnione, ale nadal możemy skłaniać się do refleksji nad rolą kobiet we współczesnym świecie oraz nad ich wewnętrzną siłą, która jest ,,paliwem" do wszystkich działań.